Zo, nu ben je wees (nou ja half dan)

Zo, nu ben je wees (nou ja half dan)

Inmiddels ben ik al weer zeer geruime tijd wees, nou ja half wees dan zoals ze het noemen dan.

Via de Social Media volg ik al heel wat jaartjes @Jojanneke, ze is zelf ook al weer heel wat jaren wees en daar heeft ze nu een boek over geschreven. Mijn interesse voor het boek werd gewekt, omdat Jojanneke een paar stukjes van haar boek deelde via social media, de stukjes heb ik gelezen en dat sprak me dusdanig aan dat ik het hele verhaal van Jojanneke graag wilde lezen, dus heb ik het boek gekocht via haar website. Een paar dagen later kreeg ik een heel origineel en creatief verpakt pakketje in de brievenbus met daarin een gesigneerde versie van het boek. Waarvoor mijn dank aan Jojanneke.

Jojanneke heeft het boek “Zo, nu ben je wees” gescheven. In het Nederlands en nu zelf ook in het Engels. Ze is zelf wees zoals ik al schreef en ze verteld haar verhaal vanuit haar optiek. Aan het einde van ieder hoofdstuk geeft ze een handreiking met nuttige informative. De informative is nuttig voor iemand die deels of volledig wees is, maar ook als omstander, hulpverlener, docent etc. heb je wat aan deze informatie. Het verhaal is op een goede en fijne manier geschreven waardoor het verhaal makkelijk leest, het boek is geschikt voor zowel jong als oud. Voor mij was het best wel confronterend en lastig om te lezen maar in een paar avonden heb ik wel het hele boek gelezen. Dat het confronterend was, kwam niet door de manier waarop ze het geschreven heeft maar doordat het gewoonweg klopt wat ze schrijft. Het klopt met de situatie zoals die is en er zitten zo veel punten van herkenning in. Ik zou hier nog veel meer kunnen schrijven en dingen kunnen weggeven over het boek maar je kunt het beter lezen als je er meer over wil weten, zelfs als je er op dit moment niets mee te maken hebt in je directe omgeving.

Zo, nu ben je wees. Doei

Een mooie quote uit het boek van Jojanneke om eens goed over na te denken.

Als is materie maar materie herinneringen zijn vaak verbonden aan voorwerpen.

Naar mijn idee klopt het helemaal wat deze quote bedoeld, wat vinden jullie?

Mijn verhaal

Sinds ik half wees ben heb ik een heleboel dingen zelf proberen op te lossen, dingen van me af proberen te schrijven, deels hier online gedeeld (soms achter een password), de rest deels op papier maar ook in online documenten die veilig opgeborgen zijn. Ik ben ook nogal eigenwijs & koppig, dat zullen de mensen die me kennen ook wel weten. Het vragen om hulp zit niet in de aard van dit beestje, daar ben ik heel eerlijk in. Ik zie het als een drempel die ik over moet. Ik weet van mezelf dat het zo is en het moeilijk is om die drempel over te stappen en te vragen om hulp.

Zoals ik in een eerder blogs al eens iets schreef over pestsen ben ik ook niet zo’n prater. Het is makkelijker om dan een soort van spreekwoordelijke muur op te werpen om “het” er maar niet over te hebben, er maar niet over hoeven te praten. Je anders voordoen dan je daadwerkelijk bent. Heel lijkt heel veilig misschien, maar niet echt verstandig. Ik heb wel geleerd dat het soms ook goed is om er met iemand over te praten waar je je op je gemakt voelt en die graag wil luisteren naar je. Die persoon waar je mee praat kan iemand zijn uit je familie, een vriend of vriendin of misschien wel een professionele hulpverlener uit de GGZ, bijvoorbeeld een psycholoog.

Uit eigen ervaring kan ik zeggen dat het best fijn kan zijn om met een onafhankelijk iemand te praten over de problemen waar je mee zit. Zo’n onafhankelijk iemand luistert naar je en velt niet meteen een oordeel. Hij of zij kan je misschien ook handige tips en trucs geven over hoe je het beste om kunt gaan met de situatie. Ik heb er zelf best veel aan gehad en het heeft geholpen.

Door het lezen van het verhaal van Jojanneke ben ik wel over dingen na gaan denken en kan het misschien toch geen kwaad om nog eens een keer om die hulp te vragen ook al is het dan weer die drempel…. die eeuwige drempel, dat vind ik best lastig.

Nou weet ik wel dat bepaalde dingen moeten slijten en ook wel tijd kosten, maar het blijft soms best moeilijk.

Meer informatie

Wil je meer weten dan kun je via onderstaande links meer vinden op de site van Jojanneke:

www.weeswijzer-webshop.nl
www.zonubenjewees.nl

Stoute Schoenen

Stoute Schoenen

In de vorige blog schreef ik over keuzestress nou die stress is inmiddels voorbij en ben nu de trotse eigenaar van een nieuw toestel.

Tussen mijn vorige blog en vorige week heb ik het fruit nog eens met het snoep vergeleken en dat alles ook nog eens door wat ramen vergeleken. Er nog wat nachtjes over geslapen en uiteindelijk een beslissing genomen waar ik tot nu toe zeer content mee ben.

Stoute Schoenen

Vorige week woensdag mocht ik mn contract verlengen dus heb ik de stoute schoenen aangetrokken en ben ik iets eerder van mn werk gegaan, zodat ik wat tijd had om het een en ander te kunnen regelen zonder te gaan loppen stressen en haasten. Voor de files uit naar Gorinchem in plaats van in de spits er proberen te komen wat overigens dan best kansloos is als je haast hebt, dan staat ineens alles vast zelfs de sluiproute die je dan denkt te kunnen nemen. Murphy’s law heet dat dan geloof ik. (uiteraard netjes de uurtjes die ik gespijbeld hebt gecompenseerd die avond, dus laten we daar geen scheve gezichten over krijgen).Ik was enkele weken geleden al bij de T-Mobile shop in Gorinchem geweest, had geen zin om ergens nog een tijd te moeten wachten en als je dan toch in de  buurt bent waarom niet alvast een klein beetje oriënteren op de toestellen, ze hebben veel staan dus je kunt ook fysiek veel in je handen houden en voelen en proberen. In de shop een goed en leuk gesprek gehad met de verkoopster.

Ik moest toch die woensdag in Gorinchem zijn om daar te gaan eten, altijd fijn als er voor je gekookt wordt maar dat even terzijde, dus heb ik die kans maar meteen genomen om even de binnenstad in te gaan om het contract weer voor een nieuwe periode te verlengen en natuurlijk ook meteen een nieuwe toestel mee te mogen nemen. Het was niet druk in de winkel, het was lekker weer dus iedereen zat op de terasjes, dus ik was meteen aan de beurt en die zelfde mevrouw die me toen geholpen had was er ook weer en ze herkende me zelfs meteen, kennelijk toch iets achter gelaten daar of een te bekend gezicht. Zeggen jullie het maar haha.

Ik werd geholpen door haar collega die tussendoor even een andere klant te woord moest staan, die er op stond om hem te spreken over iets, geen probleem had de tijd dus moet kunnen, mooi de kans om nog even met de verkoopster te praten. Al met al denk ik bijna een uur in de shop gestaan en gezellig staan kletsen en ondertussen alles geregeld. Als het niet druk is in de shop, wat het op woensdag aan het einde van de middag niet is gelukkig dan hebben ze ook alle tijd voor je en nemen ze ook alle tijd, vind het heel prettig en is een prima service.

Keuze

Nu willen jullie natuurlijk weten wat mn keuze is geworden, als je me volgt op de social media dan weet je het waarschijnlijk al wel het is geen fruit en ook geen windows geworden maar het is er 1 uit het snoep assortiment.

Mijn keuze is uiteindelijk de Samsung Galaxy Note III geworden.

Tot nu toe ben ik er heel erg over te spreken en had het eigelijk al veel eerder moeten doen. Waar de accu van mn iPhone in een dag compleet leeg was kan ik er nu gewoon twee volle dagen mee doen zonder te laden, in de auto zit de lader er wel in maar die laad niet bij die houd alleen mn accu op dat moment op het zelfde niveau. En het toestel past ook prima in mn broekzak zonder dat je meteen een surfplank in je broek hebt zoals dat genoemd werd door een aantal op de social media.

Ook gegevens heb ik al vrij aardig over kunnen zetten moet nog wel een paar dingen even een beetje anders inrichten maar dat komt ook in de komende weekenden als ik daar zin in heb wel goed. Iedere keer een beetje dan komt het vanzelf goed.

Het voordeel van en nieuwe telefoon is dat je ook meteen weer eens met een kritisch blijk kijkt naar wat je eigenlijk allemaal aan “zooi” verzameld hebt op je vorige telefoon en je dus ook weer kritisch kijkt wat je wel en wat je niet aan dingen overzet en ook wat je wel en niet aan apps op de telefoon wil hebben draaien. Die apps die er op staan maar die je toch eigenlijk nooit gebruikt, die 1 keer per jaar dingen die staan nu dus niet op mn nieuwe telefoon.

Keuzestress

Keuzestress

Begin Januari kreeg ik een SMS van T-Mobile als service om me er aan te herinneren dat ik al weer bijna twee jaar een iPhone 4S in gebruik heb. Dat houd dus ik dat ik binnenkort mijn abonnement weer mag verlengen & dus ook een nieuw toestel mag kiezen (lees kopen met een leuke korting).

Keuzestress

android-vs-apple
android-vs-apple

Na het SMSje ga je toch eens browsen op het world wide web, eens kijken wat er allemaal te koop is en ga je fruit met snoep proberen te vergelijken. Dat levert alleen maar stress op, keuze stress wel te verstaan. Ik had meteen al zo iets van daar ga ik dus niet alleen uitkomen, dus heb ik de stoute schoenen aangetrokken door een bericht op Facebook te plaatsen.
Ik had al wat voor onderzoek gedaan in de T-Mobile shop bij mn vader in de buurt. In de post heb ik wel al een aantal toestellen gezet waar ik al even naar had gekeken.

FaceBook_Message
FaceBook_Message

De hoeveelheid reacties op FB was echt overweldigend, de teller staat inmiddels op 60+, dat maak de keuze er niet makkelijker op. Nog meer keuzestress. Eigen schuld had ik het maar niet moeten vragen. Ik zie wel dat het twee kampen onder de mensen zijn die gereageerd hebben, het zijn de Android fans v.s. de Apple fans. Er zijn ook nog wat extra suggesties gedaan voor andere modellen bijvoorbeeld als opvolger van een huidig bestaand model momenteel verkrijgbaar. Iedereen ben ik daar ontzettend dankbaar voor.

Shortlist & Hands-on

Na alle reacties op FB heb ik het aantal keuzes terug gebracht naar een shortlist en ben ik gaan zoeken naar reviews van de toestellen. Gelukkig heeft AndroidWorld meer als voldoende reviews staan van alle Android toestellen die ik op mijn shortlist heb staan. Op dat fruit na natuurlijk maar dat is logisch daar draait geen Android op.

Vorig weekend had ik geen internet meer, ook in de wijk gaat wel eens wat stuk wat een storing veroorzaakt. Een goed excuus om niet thuis te blijven maar om een frisse neus te halen en even langs de T-Mobile shop te gaan hier in de buurt op het Zuidplein. Het is geen hele grote winkel en het was ontzettend druk zelfs op zaterdag, maar ze hebben wel aardig wat toestellen staan die bijna volledig functioneel zijn.

In de winkel was het best druk maar werd bijna direct door een van de medewerkers aangesproken, omdat ik een beetje zoekend rondliep op zoek naar de toestellen die ik wilde proberen. De medewerkster wees me direct de toestellen waar ik naar op zoek was en melde me dat als ik vragen had mocht ik ze stellen aan de medewerkers.

Ik heb een tijdje met de volgende toestellen staan spelen.

* Samsung Galaxy Note III
* Samsung Galaxy S4
* HTC One
* Sony Experia Z
* Apple iPhone 5S

Tijdens de hands-on werd ik door een andere medewerker aangesproken of hij me kon helpen. Ik heb een tijdje met de medewerker staan praten over de keuze tussen Apple en Android. Ik moet zeggen dat ze zeer behulpzaam zijn bij de T-Mobile shop ook al kom je alleen wat toestellen testen en bekijken. Ze nemen de tijd voor je zelfs in een overvolle winkel waar een heleboel mensen staan te wachten die graag geholpen willen worden door een medewerker. Ik vind het heel fijn en prettig en het heeft me zeker geholpen in mijn keuze en twijfel.

Ik denk er nu wel uit te zijn en de keuze gemaakt te hebben. Inmiddels heb ik nog meer reviews gelezen en video reviews bekeken zowel van Nederlandse sites als Internationale sites. Er is veel over geschreven en video materiaal over beschikbaar. Wat de keuze is geworden bewaar ik nog wel even voor een volgend blogje.

I have a dream

I have a dream

“I have a dream” zo begon Martin Luther King op 28 augustus 1963 zijn speech. Dat is ruim voor mijn tijd, nog voordat ik zelfs maar bedacht was door mijn ouders. Het is mooi om een droom te hebben, maar ook wel meer als een. Het is goed om je mooie dromen na te streven.

Mensen hebben dromen en proberen deze ook wel na te streven, hoewel de meeste dromen bedrog zijn als je Marco Borsato moet geloven.

Als je gaat slapen, wil je slapen en ook wel een mooie droom dromen en droom je graag een mooie droom. Dream your dream.
Helaas heb je dat dus niet voor het kiezen en heb ik eigenlijk best vaak de ergste nachtmerries. Die dromen zijn soms zo realistisch, daar wordt je gewoon bang van. Het is alsof je het gewoon echt meemaakt en je het op dat moment ook echt beleeft, terwijl je slaapt en veilig in bed ligt. Misschien maar goed ook dat ik veilig in bed lig ook. Het zijn niet de meest fijne dromen om te dromen. Vaak droom ik over het ziekte, einde van het leven, de dood. Negatieve gedachten die ’s nachts je realistische dromen laat dromen. Ik ben ze eigenlijk wel liever kwijt dan rijk die nachtmerries dus als iemand ze wil hebben, ik heb er wel een paar in de aanbieding.

Of het nou komt door de omstandigheden (zie vorige blog) of dat het een andere oorzaak heeft. Ik weet het niet en ik begrijp het niet. Dromen zijn ingewikkelde en complexe dingen.
Kan er op dit moment geen verklaring voor bedenken. Het grote nadeel van dit soort dromen is dat je midden in de nacht wakker wordt, soms badend in het zweet of met een droge zere keel. Het zijn vaak de momenten dat je niet wakker wil worden als je op de wekker kijkt. Je ziet dat het nog wel even duurt voordat de wekker gaat, en je ook niet zo makkelijk weer terug in slaap valt. Als ik toch weer in slaap val gaat de droom soms gewoon verder of is het een compleet andere droom. Soms val ik zo diep in slaap daarna dat ik weer wakker wordt met hoofdpijn, dat is dus geen goed begin van de dag.

Maar goed laten we het maar hebben over de mooie dromen en wensen en niet over die negatieve dingen.

Momenten van mooie dromen en wensen zijn er maar zelden, dus zijn dat ook momenten die ik koester en bewaar in mn hart.
Mooie dromen zijn dierbaar en speciaal. Soms zijn ook deze echt.

  • In die mooie dromen leeft mama nog en kan ik met haar praten en knuffelen en zo, dingen die nu niet meer kunnen maar die ik wel graag zou willen, het is alsof ze er nog is.
  • In de mooie dromen ben ik verliefd en heb ik een mooie vrouw aan mijn zeide. Zou ik natuurlijk in het echt ook wel willen, maar dat is een proces wat tijd kost. Al een tijdje single en beschikbaar dus dames….
  • In de mooie dromen kost het leven niet zo veel moeite en is het leven niet zo verdomd ingewikkeld.

Praten met het hiernamaals, is denken aan de mooie momenten in het leven, de muziek luisteren waar mama zo van hield, de foto’s van mama bekijken die ik nog heb.
Daar moet ik nog eens iets mee doen, een paar mooie uitzoeken en een compilatie van maken en af laten drukken op iets als canvas of zo. Maar ook een kaarsje branden, op de momenten dat het kan en mogelijk is, is iets wat ik doe.

Zo was ik een tijdje geleden in de Sint Laurenskerk in Rotterdam, daar hebben ze een hele muur met allemaal kaarsen van de grond bijna tot het plafond. Deze kaasjes zijn elektrische kassen die aan gaan op het moment dat je een muntje in de collectebus doet als je zelf een kaarsje wil branden. Dat heb ik dus ook gedaan. Een kaarsje branden en er een tijdje naar gaan zitten kijken en aan de mooie dingen van het leven denken. Ook daar hoort een traantje bij.

Een toepasselijk nummer is geschreven door Do, Angel by my side:

Kaarsje voor mama

 

Ik wil mn blog dan ook afsluiten met de woorden “keep on dreaming, cause I have a dream”

Delete

Zo af en toe loop ik wel eens een boekwinkel binnen en vaak kost het dan best wel moeite om niets te kopen. Dus bij mijn laatste bezoek aan een boekwinkel viel mijn oog op deze cover. De introductie aan de achterkant had mijn interesse voldoende gewekt om het boek mee te nemen.

Delete

Dus een aantal weken geleden ben ik in dit boek begonnen. Het boek is geschreven door Juultje van den Nieuwenhof.

Het beschrijft vanuit het oogpunt van een 5 tal hoofdpersonen een verhaal over de gevaren van social media en de gevolgen van een wraak actie die ze ondernemen tegen de hoofdpersoon in dit verhaal. Deze ene persoon is een docente Nederlands op het voortgezet onderwijs. Ze bouwt een band op met de klas en ze vertrouwen haar, maar dan komen ze er achter dat ze alle informatie die ze krijgt vanuit de klas doorspeelt naar hun mentor. Daarnaast schrijft ze ook openbare blogs zonder namen te noemen.

Voor een aantal is dat voldoende reden om een wraak actie te bedenken en uit te voeren om de docente terug te pakken. Dit loopt natuurlijk uit de hand en gaat van kwaad tot erger met alle gevolgen van dien. Het verhaal heeft een open einde dus er zou een vervolg kunnen komen…. Of dat zo is zullen we af moeten wachten. Ik denk zelfs dat dit boek ook prima stof is voor een Nederlandse Film. Ben benieuwd of een film maker hier iets mee gaat doen.

Juultje van den Nieuwenhof

Juultje van den Nieuwehof is een voor mij onbekende schrijfster die dit boek op de juiste manier geschreven heeft. Persoonlijk vind ik dat het verhaal klopt en dat het heel herkenbaar is. Ben je als jongeren of jong volwassenen actief op social media dan is dit zeker een boek waarin je dingen zult herkennen. Ik kan me wel een voorstelling maken waarom ze dit doen. Het verhaal drukt je ook met je neus op de feiten. Social Media en bloggen is niet zo veilig als je denkt. Als je niet oppast zou je zelf het slachtoffer kunnen worden van cyber criminaliteit.

Op dit moment is Juultje van den Nieuwenhof (@Juul_NHF) het volgende boek aan het schrijven. Het boek heet Disconnect en komt in Juni van dit jaar uit, liet ze me weten via Twitter. Een klein tipje van de sluiter is dat het volgende boek gaat over zeven jongeren die drie dagen bij elkaar vastzitten op één plek. Ik ben benieuwd naar haar volgende boek.

2013

2013

Het einde van het jaar 2013 nadert en we tellen de dagen, uren, minuten en seconden die dit jaar nog resten tot 2014 af.

Nu kun je vooruit gaan kijken naar wat het nieuwe jaar je hopelijk zal gaat bieden, maar de kerstdagen & de dagen erna zijn ook wel dagen om eens terug te kijken naar het afgelopen jaar of jaren. 2013 is eigenlijk net zo als de afgelopen jaren geen heel makkelijk jaar geweest. Het jaar 2013 is wel een jaar wat snel gegaan is eigenlijk. Nou ja tenminste voor een groot deel dan.

20131227-200656.jpg
Het jaar is begonnen met een super oud en nieuw bij Emma & Kees in Rotterdam @ Two Door House. Dan is het begin 2013 en dringt het besef door dat je geen baan meer hebt en je dus moet gaan leven van een uitkering tot er weer een baan is. Begin van het jaar tijdens het zoeken naar een nieuwe baan ook nog een flinke griep gekregen. Niet heel handig gesprekken voeren met potentieele opdrachtgevers / werkgevers als je ziek op bed ligt. Maar gelukkig na iets meer als drie weken weer opgeknapt en redelijk fit. Begin Februari een gesprek bij Groupe Open en dat blijkt al direct raak te zijn en wordt ik per 1 maart in dienst genomen.

Er was nog niet direct een opdrachtgever om voor te gaan werken dus op de bank begonnen zoals dat heet. Maar na iets meer als anderhalve week in dienst een gesprek bij een mogelijke opdrachtgever voor een coordinatie functie. Ook tijdnes dat gesprek wat het meteen goed en kon ik per 18 Maart beginnen als Packaging Coördinator bij Fujitsu in Maarssen.

Eind mei heb ik mn eerste bruiloft mogen fotograferen van R&L. Waarvoor nogmaals bedankt voor de mogelijkheid en het vertrouwen wat ik heb gehad van het bruidspaar. Het is een fantastische dag geweest en het resultaat mag er ook zeker wezen.

Begin Juli stond ook nog de jaarlijkse meeting van de Urban Photo Collective op Vliegkamp Valkenburg op het programma waar ik naast mn dagelijkse werkzaamheden aan mee heb mogen helpen om te organiseren. Het is een hele mooie en geslaagde dag geworden met een heleboel mooie foto’s als resultaat.

De zomer maanden zijn verder eigenlijk best wel snel voorbij gegaan en dan tegen het einde van het jaar komen de maanden die wat minder makkelijk gaan.

September, Oktober, November & December zijn niet de meest makkelijke maanden om door te komen.
Gelukkig heb ik veel goeie vrienden en vriendinnen om me heen die me steunen. Ik zal ze niet allemaal noemen, want ik wil niemand vergeten te noemen. De vrienden en vriendinnen waar ik het over heb weten dat ik het over hun heb.

Eind November ook weer twee keer anderehalve week ziek thuis geweest, wel aan het werk geweest op afstand. Gelukkig bestaat tegenwoordig deze manier van werken. Lang leve snel internet en VPN verbindingen. Ben zelf een groot voorstander van “Het Nieuwe Werken” concept. De laatste paar maanden zijn niet echt makkelijk geweest, ontzettend veel gewerkt en overgewerkt. Me een beetje laten leven, deels mn eigen schuld hoor. Na de werkdag ‘s-Avonds thuis toch nog even door met werken om dingen af te maken, af te ronden en voor te bereiden voor de volgende dag. Moet je niet doen maar ja de verleiding is er en dan maak je er gebruik van. Nadat ik ziek ben geweest ben ik wel veel minder gaan werken en heb ik ‘s-avonds mn laptop niet meer aangeslingerd en niet aan het werk gegaan. Je moet soms even een stap terug doen en aan jezelf denken. Je lichaam moet nog heel wat jaartjes mee en als je koppie even niet meer wil moet je verstandig zijn en aan je zelf denken.

Dus de afgelopen weken ook redelijk veel en vaak ondergedoken thuis, veilig en vertrouwd in je eigen omgeving en zo min mogelijk prikkels van buitenaf. Qua stress, werkdruk, verplichtingen etc.. Alles kost moeite en levert spanningen op. Huilen om niks. Moet mezelf niet gek laten maken maar mn lichaam dacht daar kennelijk toch anders over. Kortom gewoon met mezelf in de knoop. De kerst dagen hebben we inmiddels weer achter de rug en gelukkig is het best goed gegaan moet ik zeggen, beide dagen niet thuis geweest. Nu nog één feestdag te gaan oud & nieuw en dan is het 2014.

Vooruitkijken naar 2014

En om het blog mee af te sluiten kijk ik toch nog even vooruit naar het nieuwe jaar 2014 wat voor de deur staat.
Goede voornemens doe ik niet aan dat werkt toch niet weet ik inmiddels uit ervaring. Maar in 2014 hoop ik dat ik in mn hudige functie mag blijven werken, het het nog steeds naar mn zin en iedere dag is nog steeds een uitdaging. Ook op fotografische gebied zijn er nog genoeg ideeen en inspiratie om uit te werken. Wil het pesten project waar ik eerder over geschreven heb verder op gaan pakken, heb inmiddels wel een idee hoe ik dat kwetsbare / fragiele in beeld wil gaan brengen denk ik. Of het ook een verstandige keuze is moet ik nog even goed over nadenken. Ik zal daar ergens begin volgend jaar nog eens een blogje over tikken. Ook is 2014 het jaar om maar weer beter in mn vel te gaan zitten dan nu, dis is niet echt fijn en leuk. Frustrerend zelfs. Indien nodig met professionele hulp.

Cyberbu\\y

Cyberbu\\y

Pesten

Pesten is iets wat sinds jaar en dag bestaan. Voordat er MSN, Skype, IRC en Social Media als Hyves, Twitter en Facebook etc. waren was pesten vooral een real life ding. Fysiek woorden gebruiken of misschien zelf wel fysiek pesten, het is iets wat als sinds jaar en dag bestaat. Het fysieke pesten gebeurt tegenwoordig ook steeds meer online via Social Media, SMS, Whatsapp etc. vaak buiten het zicht van de ouders.

Woorden doen nog steeds pijn en het nadeel van online pesten is dat er soms lastig iets aan te doen is, eenmaal online altijd online. Iets wat online staat krijg je niet zomaar offline. Ik ben zelf ook gepest vroeger.

Eerder vandaag was ik aan het browsen door het online filmaanbod op zoek naar nieuwe films die ik nog niet gezien heb. Ik kijk graag films en ik kwam tijdens het browsen de film film Cyberbu\\y tegen. Door de begeleidende tekst bij de film en de trailer heb ik de film gekeken.

20131124-213918.jpg

Cyberbully is een confronterende film over het pesten online en de mogelijke gevolgen die dit heeft op de gene die gepest wordt.

Nu is Cyberbu\\y niet de enige film over pesten, ook in Nederland is er een film over Pesten gemaakt als verfilming van het boek Spijt geschreven door Carry Slee. Ik vind persoonlijk dat dit soort films op scholen tijdens de Maatschappijleer lessen gekeken moeten worden en besproken moeten worden. Pesten is geen spelletje
Naast de aandacht op school moet er ook thuis aandacht voor zijn voor zover dat niet al gebeurt. Pesten is nog steeds een soort van taboe en er wordt nog steeds niet echt over gepraat.

On Air (The Story)

Last friday (18th Oct 2013) I was live on air. A few minutes past two I took a seat behind the microphone in the studio of Omroep Vlaardingen for the radio intervieuw about me and the Urban Photo Collective. The item is called Project in the spotlight. So we talked about photography and the Urban Photo Collective.

A bit tense for the interview I traveled to the studio, but that went out of the door as soon as the interview began. It went pretty good actually. A nice host or DJ as the call it on the radio.

The DJ and I share the same passion for photography. That’s good you have something in common to talk about and someone who knows where he is talking about. The interview was over before I realized it. The time is really flying. After the interview I stayed in the studio for a while, had a cup of tea and talked with Beaty. The art director who has invited me for the interview. She took a few photo’s as well during the interview.

I had a good and pleasant afternoon and I would like to thank Omroep Vlaardingen and especially the team of “Het Zout” for the invitation and the opportunity to let me come to the studio and to talk about photography and the Urban Photo Collective.

I will update this blog with a link to the item after it will become available online to listen in case you’ve missed it. Due to technical problems the item is not online.

On Air

On air??

Yes I will be live on air from the studio of a local radio station near Rotterdam. For the first time of my life on the radio, looking forward to that. Now you probably would like to know how and why, well just continue reading I will tell you.

A few weeks ago I received an e-mail from one of our members of the Urban Photo Collective about the radio program. They are doing a few programs about art and culture and they would like to interview me for an item called “Project in the spotlight”. I will be interviewed about the Urban Photo Collective.

I”m a photographer and a member of the Urban Photo Collective. Since a few years I”m a (co)host and community manager as well. So I”m quite exited okay and a bit nervous as well (of course), but i”m looking forward to next friday.

Preparation

Yesterday I went over to our HQ to talk about the interview and what I should talk about on the radio and what music I should bring along as well. It was a nice evening and we selected some Urban music for the interview. So today I”ve send an e-mail to the radio station with the information about the Urban Photo Collective and some personal information as they requested. The interviewer can now prepare the interview for next friday. I will bring my camera as well and ask if they would like to make some photo”s at the radio station.

Listen??

If you would like to listen to my interview at Omroep Vlaardingen then listen to the Live stream or via FM 107.8 in the Vlaardingen Area. If you live in Vlaardingen the radion station is available on cable via FM 105.9. The interview will be Friday 27th of September between 14:00 and 14:30. The interview will be in Dutch.

If it”s possible I will be posting a audio file on my blog, afterwards so you listen to it again or at a later moment. The interview will be on the site of the radio station for a few months as well. I will post a link to the site as well afterwards in a new blog.