Welkom terug op mijn blog, het is hier een tijdje stil geweest, maar nu vind ik het een moment om wat van me te laten horen met een nieuwe blog.

Er is de afgelopen periode heel wat gebeurt in de persoonlijke sfeer, mooie dingen maar ook minder mooie dingen. Het is inmiddels februari 2017 en sinds een aantal maanden weet ik dat ik een stoornis heb waar ik mee geboren ben en de rest van mijn leven mee zal moeten doen.

Terug naar het begin

Het verhaal begint ergens begin vorig jaar als er iemand is die vermoeden uitspreekt dat ze bij mij kenmerken uit het autistisch spectrum herkend. Om me er eens wat verder in te verdiepen krijg ik een stapel papier mee om te lezen. In deze stukken herkende ik best wel wat dingen in mezelf. Maar ja, dan ga je nadenken, wil je dat etiketje / stempel wel hebben? Wil je wel naar een GGZ instelling om het vast te laten stellen? Op dat moment heb ik besloten om er nog niets mee te doen, het maar even rustig naast me neer te leggen.

In juni van 2016, heb ik toch na enig aandringen van anderen, een afspraak gemaakt bij de Huisarts om er eens over te praten, te vragen of het misschien onderzocht mag worden, om vast te stellen wat er met mij is. De Huisarts heeft een doorverwijzing gegeven, om direct door te kunnen naar de specialistische GGZ. Voor het gesprek met de Huisarts had ik via via al geïnformeerd of de GGZ instelling waar ik dan graag naar toe zou willen gaan nog cliënten aan zou nemen of een stop had op cliënten. Gelukkig namen ze nog cliënten aan en kon ik met via Internet aanmelden. Vandaar dat ik van de Huisarts ook direct een doorverwijzing heb gehad om direct naar de specialistische GGZ te gaan.

Per 1 januari 2016 is het eigenlijk zo dat je eerst een aantal stappen moet doorlopen langs een aantal hulpverleners voordat je bij de specialistische GGZ terecht kan en mag.

Je begint bij:

  • Huisarts
  • Praktijk Ondersteunend Hulpverlener (psychologe)
  • 1e lijns GGZ
  • 2e lijns GGZ
  • Specialistische GGZ

Voor iedere stap die je zet heb je weer een doorverwijzing nodig, en zul je dus ook iedere keer weer je verhaal moeten doen van voor af aan en het proces dus weer van voor af aan door moeten. Mijn eigen huisarts is van mening dat de POH leuk is om mee te praten als je liefdesverdriet hebt maar voor de rest kun je beter terecht bij iemand met meer specialisatie. Gelukkig doet de verzekering er niet moeilijk over dat de huisarts de stappen zoals hierboven genoemd staan overgeslagen worden. Het bespaart geld, dus dat zal de reden wel zijn dat de verzekering in dat geval niet dwars gaat liggen.

Met de doorverwijzing op zak heb ik me aangemeld bij de GGZ instelling waar ik graag naar toe zou willen, omdat ze gespecialiseerd zijn in Autisme. Al vrij snel na aanmelding via internet kreeg ik een bevestiging van inschrijving. Het kan weken of maanden duren voordat je terecht kan voor een intake gesprek. In de volgende blog daar meer over.

Advertenties

Een gedachte over “Hoe het begon — Diagnose ASS (1)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s