Gepest

Ik wil deze blog graag beginnen met een quote van Loesje als inleiding voor de rest van het verhaal.

Als pesters nou eens elkaar in plaats van mij gaan pesten

Quote van Loesje van de Posters

De afgelopen maanden is er heel veel media aandacht voor pesten en gepest worden op school maar ook en buiten school. Ik krijg het idee dat de media het nieuws brengt alsof pesten iets is van de laatste paar jaren. Dat klopt dus niet. Als ik de diverse blogs en artikelen lees, onder andere geschreven door vrienden en kennissen, was het zelfs al ruim voor mijn tijd iets wat vaak aan de orde van de dag was en tegenwoordig nog steeds is. Het kan zijn dat er misschien vroegah geen aandacht aan werd besteed en ook niet in de media kwam. Als ik het mis heb mag je het ook rustig zeggen, het is hoe het op mij overkomt als ik het nieuws zie en lees.

Maar nu komt het nog steeds vaak voor. Ik vraag me alleen af.. Waarom weten scholen dat bepaalde leerlingen / studenten gepest worden, maar lijkt het alsof ze er niet of nauwelijks iets aan doen? Of kunnen ze er gewoon niets aan doen, omdat ze aan handen en voeten gebonden zijn door wetten en regels? Er moet kennelijk eerst een incident plaatsvinden voordat er iets gebeurt en ook de politiek zich er mee gaat bemoeien. Ik snap best wel dat scholen het pesten en de bedreigingen die via de Sociale Media gedaan worden niet aan pakken maar dat overlaten aan de Politie en eventueel aan Justitie als dat nodig mocht zijn.

Ik denk dat het pesten en de manier waarop in de afgelopen jaren wel veranderd is, het is volgens mij veel harder dan vroeger.

Gepest

Maar goed om to the point te komen van dit blog. Als klein jongetje op de basis school en ook als puber op het voortgezet onderwijs ben ik zelf ook vaak het doelwil / slachtoffer geweest van pester(s) en hun gedrag daaromheen. De reden daarvoor? Ik heb geen idee, ik kan alleen maar raden en gissen.

Ik heb het zelfs meegemaakt dat er dingen gebeuren op school in afwezigheid van de leraar. Vervolgen wordt je in aanwezigheid van de leraar ergens van beschuldigd en heb jij het gedaan terwijl dat dus niet zo is. Maar als je dan je verhaal doet wordt je door de leraar niet geloofd en wordt je zelfs uitgemaakt voor leugenaar. De rest van de klas durft dan niets te zeggen, mogelijk uit angst of om zich er maar niet in te mengen. Dan zakt de wereld echt onder je vandaan als je toch al niet heel sterk in je schoenen staat en ook nog eens door je leraar uitgemaakt wordt voor leugenaar. Dat is dus zo niet goed voor dat kleine beetje zelfvertrouwen wat je op dat moment nog hebt.

Als dat soort acties maar vaak genoeg voorkomen kan ik me er wel een klein beetje iets bij voorstellen dat het iemand tot wanhoop brengt, omdat er niet geluisterd wordt naar je en je tegen een muur aan loopt en zo iemand dan een einde maakt aan zijn of haar leven. Ik heb gelukkig altijd ouders gehad die naar me wilde luisteren en me hebben laten gaan op de momenten dat ik er niet over wilde praten. Dat is eigenlijk heel slecht er niet over praten, dat je gepest wordt daar wil je vaak ook niet over praten. Tenminste zo was dat bij mij in ieder geval. Ik heb dat nog steeds, ik ben nog steeds niet echt een prater over bepaalde onderwerpen of gebeurtenissen. Dat houd ik liever voor mezelf of dat schrijf ik op en soms deel ik dat met jullie al dan niet achter een wachtwoord op mijn blog. Dat is niet altijd verstandig zo is wel gebleken afgelopen jaar.

Dat je gepest wordt en ook buitengesloten wordt daardoor heeft invloed op je latere leven als puber en als je volwassen wordt dat is een ding wat zeker is. Gelukkig heb ik op het voortgezet onderwijs er goed over kunnen praten en zat ik op een relatief kleine school dus had onze maatschappijleer docent / studenten begeleider, echt een waar je aan ze lippen hangt als die aan het vertellen is dat zal ik nooit vergeten, voldoende tijd om hier aandacht aan te besteden. Daar heb ik zelf veel aan gehad en de boodschap is denk ik ook wel overgekomen naar de perso(o)n(en) die pest(en). Meneer Bouwman was deze docent en is een hele fijne man om mee in gesprek te gaan. Hij kan goed luisteren maar kan ook heel goed praten, en door zijn leeftijd ook ontzettend goed vertellen en duidelijk zijn.

In die periode heb ik ook wel geleerd om op een goede manier van me af te bijten, als iemand je verbaal probeert te kleineren dan op een goede manier een opmerking terug plaatsen om dat de kop in te drukken, of het gewoon negeren en het niet horen. Dat werkt ook wel als je dingen negeert wordt het vanzelf vervelend en houdt het vanzelf op. Nou moet je daar fysiek ook sterk voor in je schoenen staan hoor dat zal ik niet ontkennen maar dat heb ik wel geleerd. Ik heb ook geluk gehad dat ik op een bepaald moment een aantal school vrienden en vriendinnen om me heen had waar ik het goed mee kon vinden. We kwamen voor elkaar op en daarnaast hadden we de grootste lol in de pauzes en soms ook wel tijdens de lessen. Tot ergernis van de docenten.

Ja, ook ik ben niet altijd het braafste jongetje van de klas geweest als zou je dat wel denken soms. Vroegah op de basisschool wel maar dat was ook, omdat ik daar meer gepest werd dan op het voortgezet onderwijs. Dan ben je inmiddels een aantal jaar ouder en ben je een puber en dus gedraag je je er dan ook naar.

Fotoproject

Naar aanleiding van alle media aandacht en het feit dat ik zelf ook het slachtoffer ben geweest van pesterijen, heb ik al een tijdje een idee om een foto project te doen. Heel concreet en SMART zijn de ideeën niet een nog niet geformuleerd, maar het idee is om een foto project te doen met als centrale kernwoorden “bullied, abandoned & lonely” of in het Nederlands “gepest, alleengelaten en alleen”. Deze drie kernwoorden moeten in de context van dit verhaal “het pesten” iets gaan vormen.

Het idee moet nog handjes en voetjes gaan krijgen. Ideeën en of suggesties zijn welkom. Het enige wat al wel vast staat voor mezelf is dat ik de fotografie zelf wil doen. Verder heb ik op dit moment nog geen idee hoe ik dit project aan zal moeten gaan pakken. Het ligt nog op de tekentafel zullen we maar zeggen.

Advertenties

2 gedachtes over “Gepest

  1. Vanuit onze eigen ervaringen weten we dat pesten niet van deze tijd is, maar dat het ook in onze kindertijd al veel voorkwam. Ook toen al was pesten ingrijpend! Wisten pesters waar ze je mee konden raken en wisten leerkrachten niet hoe ze ermee om moesten gaan.
    De media besteden er nu zoveel aandacht aan, omdat het iets is wat lezers raakt en waar ze aandacht voor hebben? Na alle narigheid mbt pesten in mijn jeugd, heb ik ervaren dat je er als slachtoffer van pesten wel sterker uitkomt. Het heeft even tijd nodig, tijd om dingen te verwerken en een plekje te geven. Maar dan denk ik aan alle ‘grootse’ en beroemde mensen. Ook zij hebben een beroerde jeugd gehad! Veel succes met je fotoproject!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s